بسیاری از افراد همین که به این نتیجه برسند که می خواهند به روانشناس مراجعه کنند، آنقدر مسیر طولانی والبته پرماجرایی را طی می کنند که بعد از آن دیگر به فکر اینکه پیش چه کسی بروند، نیستند و تصور می کنند همین که پیش یک نفر که تابلوی نظام مشاوره و روانشناسی دارد، مراجعه کنند کفایت می کند. 

اما برخی از این افراد بعد از جلسه اول دچار سرخوردگی می شوند و از همین جاست که گله ها و اظهارنظرهای آنها آغاز می شود که بله، روانشناسان مگر چه کاری انجام می دهند. فقط سر تکان می دهند، اصلا چیزی بلد نیستند، من خودم تنهایی بهتر می توانم مشکلم را حل کنم. 

اصلا از وقتی رفتم پیش مشاور، وضعم بدتر شد اما واقعا مشکل کجاست؟ آیا واقعا روانشناسان و مشاوران کاربلد نیستند؟ اگر اینطور است، پس چطور شماره نظام گرفته اند و تابلو دارند؟

اگر به روانشناس نیاز دارید، بخوانید

حتما شما هم این ضرب المثل را شنیده اید که بعضی افراد از در دروازه رد نمی شوند اما از ته سوزن رد می شوند. این دقیقا توصیف حال برخی از ماست. افرادی که برخی اوقات برای یک سرماخوردگی ساده پیش هر دکتری نمی روند و تا مطمئن نشوند که دکتر باسواد و متعهد است، سراغش نمی روند، اما برخی اوقات برای پیچیده ترین مسائل زندگی خود به اولین مشاور یا روانشناسی که در خیابان تابلویش را می بینند مراجعه می کنند. 

اگر از این افراد دلیل این اعتماد ناگهانی شان را بپرسید، ممکن است پاسخ دهند این روانشناس شماره نظام روانشناسی دارد و تابلوی سبز رنگ معروفش هم نشانه آن و بعد هم با قیافه حق به جانبی بگویند خود شما بارها در مجله گفته اید به روانشناسانی مراجعه کنید که شماره نظام داشته باشند و در مراکز مجوزدار کار می کنند. 

واقعیت این است که ما منکر حرف های خود نشده ایم و باز هم می گوییم به روانشناسانی مراجعه کنید که شماره نظام داشته باشند اما می خواهیم به این قانون تبصره ای اضافه کنیم و بگوییم که صرف داشتن شماره نظام برای اعتماد کردن کافی نیست. 

شاید بپرسید چرا، مگر نظام روانشناسی بر کار این افراد نظارت ندارد، دیگر توجه به مسائل دیگر چه لزومی دارد؟ اتفاقا در این شماره می خواهیم درباره همین ضرورت با شما صحبت کنیم.